Koorkring Zeeuws-Vlaanderen
Zing van de Heer een nieuw lied, heel de aarde, zing van de Heer.
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Miel Erpelinck

In deze rubriek laten wij u kennis maken met mensen zoals u en ik die zich in Zeeuws-Vlaanderen inzetten voor muziek en liturgie. In deze aflevering neemt zuster Wivina u mee naar Sas van Gent, zij en u als lezer bent te gast bij….. pastoor Miel Erpelinck.

Miel vertel eens wat over jezelf.

“Ik ben  5 maart 1940 geboren in Boschkapelle. Ons huis stond in een buitenwijk, de Sluis. Daar woonden landarbeiders met grote gezinnen. Het was een plezierige jeugd. Er was solidariteit – men was er voor elkaar – deden alles samen. Het moet voor mijn ouders wel een ramp zijn geweest toen ik meldde naar het seminarie te willen gaan. Dat kostte geld en we hadden het niet breed.

Ik ging naar ‘Wernhoutsburg’, het seminarie van de Lazaristen in Wernhout, bij Zundert. Daar is de liefde voor de muziek geboren. Ik kreeg pianoles van een wel heel slechte leraar”.

Hij durft dit nu te zeggen omdat de man niet meer leeft.

“Er was muziek en zang te over. Ik heb er veel muziek geleerd. Het eerste solfègelesje ken ik nog van buiten. Dit was het klein seminarie. Drie keer zangles per week. Er was geen orgel, alleen een harmonium, daarop werden alle diensten begeleid. Het noviciaat en de filosofie was in Eefde bij Zutphen. Daar maakte ik in 1962 kennis met het koor van de Studentenecclesia uit Amsterdam. Dit was de tijd van de liturgische vernieuwing. Het was een grote openbaring voor me hoe men in het Nederlands kon zingen. Het groot seminarie was in het Limburgse Panningen. Daar was wel een orgel van Mutin, een medewerker van Cavaillé-Coll.  Ik speelde in die tijd alle diensten waarin gezongen werd. Ik kreeg veel bemoeienis met de Nederlandstalige liederen. Ik heb ervaring opgedaan door van overal liederen te zoeken en er de begeleiding bij te maken of te schrijven. Ook vanuit de buurtparochies werd er een beroep op me gedaan om orgel te spelen en om nieuwe Nederlandse liederen in te studeren. Voor de dienst werden de nieuwe liederen aangeleerd. Zo heb ik ook leren dirigeren. In 1967 ben ik priester gewijd. Daarna ging ik verder studeren in het Belgische Leuven."

 

"Ik heb in 1970 bisschop Ernst om een baan gevraagd en zo kwam ik in Sas van Gent terecht. Het was de tijd van de beatmissen. Er was hier een groot jongerenkoor waar ik me zeer veel mee heb bezig gehouden. Naast het jongerenkoor was er ook een dames- en een herenkoor. De band met het klooster verwaterde steeds meer. Daarom ben ik in 1979 priester van het bisdom van Breda geworden. Het contact met de Lazaristen is nu weer goed."



"Wat de liturgische muziek betreft: Gregoriaans is mooi, als het goed gezongen wordt, maar liturgie moet je verstaan, want het gaat om jezelf, om de mensen om je heen en om God. Latijn verstaan niet zoveel mensen. Ik heb veel bewondering voor zusters, die in het verleden veel moesten bidden en zingen in het Latijn en er niets van verstonden! In Sas van Gent hebben we daarom het Gregoriaans afgeschaft. Er is hard gewerkt aan de Nederlandstalige liturgie. Adelin Janssen voelde als dirigent goed aan wat de bedoeling was. Hij heeft er zich helemaal voor ingezet De psalmen zijn van joodse afkomst. Het christendom heeft altijd psalmen gezongen ook in de mis. De psalm is als beurtzang het antwoord op de lezing. Dat is niets nieuws, want dat was in het Gregoriaans ook zo. De psalmen moeten in het Nederlands gezongen worden. Ik ben blij, dat in onze Elisabeth-parochie het gebruik van de antwoordpsalm begint door te druppelen. Bernard Huijbers en Huub Oosterhuis, om er enkele te noemen, maar ook andere maakten vernieuwende teksten en muziek. Er kwamen goede componisten die we hard nodig hadden. Ik was daar erg blij mee.

Door een tegenbeweging gaan we nu terug naar af. Eind 19de  eeuw tot na de Tweede Wereldoorlog was er ook een keuringscommissie, niet van deskundige musici, zoals in Frankrijk, maar van priesters, die de nieuwe muziek moest goedkeuren. Die heeft mensen kapot – monddood – gemaakt. Nu is men weer zo bezig.

Mooi is een kerk waarin ieder zijn stem verheft. Liturgie waar we samen vieren! "



Tot slot

Miel dit jaar werd je 70 jaar. Je had één standplaats: Sas van Gent.  Zondag 5 september is je afscheidsviering waarin het Elisabethlied in zijn geheel zal worden gezongen. Hierop verheug je je al en met recht denk ik. Je wil bezig blijven met kerkmuziek – aansturen zoals je zegt. En je wil als organist invallen maar geen concurrent zijn.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld